Zwarte Parel (Black Pearl)

Black Pearl, de duurste parel

Een parel is een hard, rond voorwerp dat door bepaalde weekdieren (hoofdzakelijk oesters, soms slakken) wordt gemaakt, en dat opgevist wordt om als sieraad te dienen.
Parels worden verkregen door parelduikers en parelkwekers. Bijna alle parels worden tegenwoordig gekweekt (“cultivéparels”). Hiervoor wordt in de oester een klein korreltje parelmoer gelegd en de parel kan dan na twee jaar geoogst worden. De teelt is door de Japanner Kokichi Mikimoto ontwikkeld en in 1896 gepatenteerd. Er zijn wel 100.000 soorten oesters in de wereld, slechts 6 daarvan zoals van de Pteriidae en Unionidae familie worden gebruikt voor het cultiveren van parels. Parels zijn vaak rond, maar soms ook onregelmatig van vorm. Traanvormige parels worden vaak als hanger gebruikt. Onregelmatig gevormde parels worden gebruikt in kettingen. De mooiste (lees rondste) en dus duurste parels worden gebruikt in ringen.

Parels vormen zich in oestersachtige zeemossels, enkele soorten zoetwatermossels en soms ook in slakken. Ze ontstaan als reactie op binnengedrongen vreemde delen tussen de schelp en de mantel of zelfs in het inwendige van de mantel. De buitenhuid van de mantel, het mantelepitheel, die gewoonlijk parelmoer vormt aan de binnenzijde van de schelp, omsluit echter ook binnengedrongen vreemde voorwerpen. En uit deze inkapsels ontstaat de parel.
De glans van parels hangt af van de reflectie en de breking van het licht in de doorzichtige lagen. Naarmate de laagjes dunner en talrijker zijn, is de glans fijner.
De sierwaarde van een parel hangt af van de glans, kleur, grootte, perfectie en symmetrie, waarbij de glans het belangrijkste is. Daarom is een kleine Japanse parel meer waard dan een grote parel uit de Grote Oceaan. Perfecte parels zijn zeldzaam en daarom heel prijzig. Ook de kleur is van belang voor de prijs: roze en zwarte parels zijn het duurst.

Doorgaans is de parel licht van kleur, maar er zijn er ook met een donkere kleur, de zogenaamde zwarte parels (Tahitian Pearls). Deze worden door de zwartkleppige pareloester Pinctada margaritifera, die in de Grote Oceaan leeft, gevormd door de afzetting van een grijze tot zwarte parelmoerstof. De schelp kan 30 cm. groot worden en een gewicht hebben van 5 kilo. In de natuur kan de schelp 30 jaar oud worden.

De zwartkleppige pareloester Pinctada margaritifera

Als een parel grijs of zwart is komt dat omdat de oester pigment aan zijn uitscheidings- producten heeft toegevoegd.
Sinds 1963 worden deze oesters gekweekt. Jonge nog vrijlevende oesterlarven worden gevangen en opgekweekt op mosselgaas. Na drie jaar wordt in de dan volwassen oester een parelmoerkorreltje ingebracht, waarna het nog twee tot drie jaar duurt voordat te zien is of er een parel gevormd wordt.

De kleur van zwarte parels hoeft niet per se gitzwart te zijn. Er zijn parels in allerlei kleuren, van zwarte tot lichtgrijze, donkerblauwe en een enkele keer zelfs donkergele. De meer gewaardeerde, en dus duurdere, parels hebben een “tweede” kleur, ze zijn zwart met violetrood, blauw of groen. Als deze kleuren samen op een parel te zien zijn, wordt zo’n parel “Peacock” genoemd. Dit is de meest kostbare van alle Tahiti-parels.
Echte Black Pearls zijn zeldzaam en dus duur. Daarom kleurt men ook wel parels op kunstmatige wijze, maar een kenner ziet duidelijk het verschil.

De kleur van zwarte parels hoeft niet per se gitzwart te zijn

De bekendste zwarte parel is de Azra. Ze vormt het hart in een ketting van de Russische kroonjuwelen.

Comments are closed.